Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
18 / 1 / 2021

Όπως ίσως να έχετε προσέξει, τον τελευταίο χρόνο έχει πέσει μια πανδημία επάνω σ’αυτό τον κόσμο η οποία ακούει στο όνομα Covid-19 ή κορονοϊός. Πολλά έχουν ειπωθεί σχετικά με τις μετρήσεις των κρουσμάτων και των νεκρών της πανδημίας, οι οποίες είναι, σίγουρα, παραφουσκωμένες – όπως για παράδειγμα δηλώνοντας ότι πέθαναν «από Covid» άνθρωποι που δεν πέθαναν πραγματικά από Covid, ή μετρώντας για «κρούσματα» οποιονδήποτε μπορεί να έχει ένα ίχνος κορονοϊού μέσα του παρότι πιθανώς να μη μπορεί να το μεταδώσει. (Παρά τις φήμες, οι ασυμπτωματικοί δεν μεταδίδουν τον ιό παρά μόνο σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις.)

Ασχέτως όλων αυτών των πραγμάτων – για τα οποία έχω ξαναγράψει και τα οποία δίνουν την εντύπωση ότι κάποια διεθνής κομπίνα φασιστικού τύπου συμβαίνει σ’αυτό τον πλανήτη – ένα πράγμα ισχύει: Όταν υπάρχει μια αρρώστια, κάποια στιγμή πρέπει να βρεθεί κι ένα φάρμακο για την καταπολέμησή της, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο συμβαίνει.

Τώρα, ύστερα από όλα όσα έχω γράψει εδώ τελευταία, κάποιοι ίσως να νομίζουν ότι είμαι γενικά εναντίον του να βρεθεί φάρμακο για τον κορονοϊό.

Κάνουν λάθος.

Δεν είμαι εναντίον του να βρεθεί φάρμακο για τον κορονοϊό. Αλλά πρόσεξε ότι λέω φάρμακο, όχι εμβόλιο, που είναι μια εξειδικευμένη περίπτωση φαρμάκου.

Τι είναι φάρμακο: Είναι μια ουσία, φυτική ή χυμική, που μπορεί να έχει (και συνήθως έχει) πιθανώς ανεπιθύμητες παρενέργειες αλλά τη βάζεις μέσα στον οργανισμό σου για να σε γλιτώσει από κάτι χειρότερο, όπως μια σοβαρή ασθένεια.

Ακόμα και τα πιο απλά φάρμακα, όπως πχ το Panadol, δεν είναι τελείως ακίνδυνα. Αλλά έχουν μια μικρή επικινδυνότητα κι αν θέλεις, πχ, να σου περάσει ο πονοκέφαλος που σε «σκοτώνει» εκείνη την ώρα, θα το πάρεις.

Για τον κορονοϊό θα μπορούσε, κάλλιστα, να είχε βρεθεί ένα φάρμακο. Θα είχε, βέβαια, παρενέργειες, και σοβαρές πιθανώς, δεν το αμφιβάλλω. Όμως, αν κάποιος ήταν άρρωστος βαριά από το μικρόβιο, κι αν ειδικώς ήταν στα πρόθυρα του θανάτου, τότε μάλλον θα δεχόταν να πάρει το ρίσκο του φαρμάκου προκειμένου να γλιτώσει από κάτι χειρότερο.

Αυτό είναι λογικό, και είναι και ηθικό: ο ίδιος ο ασθενής αποφασίζει, αφού έχει πληροφορηθεί σωστά για το τι θα πάρει.

Αλλά εδώ δεν έχουμε φάρμακο. Έχουμε εμβόλιο, το οποίο είναι μια εξειδικευμένη μορφή φαρμάκου. Και συνήθως τα εμβόλια είναι πιο επικίνδυνα από τα απλά φάρμακα, όπως όλοι οι ειλικρινείς γιατροί μπορούν να σου πουν.

Το γιατί οι φαρμακοβιομηχανίες εστίασαν όλες τους τις προσπάθειες ώστε να βρουν εμβόλιο αντί για φάρμακο είναι από αξιοπερίεργο έως ύποπτο. Το εμβόλιο θέλει χρόνο για να γίνει, θέλει δοκιμές και ξανά δοκιμές. Το φάρμακο μπορεί να φτιαχτεί και πιο γρήγορα. Ίσως να είναι επικίνδυνο αλλά κάτι που το λαμβάνεις από το στόμα συνήθως το βγάζεις από τα ούρα ή τα κόπρανα και η δράση του φεύγει πιο γρήγορα. Κάτι που το βάζεις μέσα στο οργανισμό με σύριγγα δεν διώχνεται τόσο γρήγορα.

Αλλά έχουμε εμβόλιο. Ή, μάλλον, εμβόλια. Πολλά εμβόλια. Αντί να έχουμε φάρμακα, που θα έπρεπε να έχουμε για να σωθούν πρώτα οι ασθενείς αντί να φαρμακωθούν οι υγιείς.

Για το εμβόλιο της Pfizer, που έχουν φέρει εδώ, έχει γίνει ολόκληρη προπαγάνδα από τα ΜΜΕ και την Κυβέρνηση ώστε ο κόσμος να πάει να το κάνει. Ακόμα και έμμεσες απειλές έχουμε δεχτεί. Όπως και παντού στον πλανήτη. (Πέρα από το χαζοειδές σόου με το φορτηγάκι που ήρθε φρουρούμενο λες και είμαστε στον Ψυχρό Πόλεμο.)

Άσ’ τα, όμως, αυτά (τα έχω γράψει και σε προηγούμενο post). Δες τι είναι το εμβόλιο το ίδιο.

Ας μην κάνουμε καμιά σπουδαία έρευνα. Πάμε απλά στο FAQ του ελληνικού site για τον εμβολιασμό, στο emvolio.gov.gr.

Ούτε αυτοί δεν κρύβουν ότι το εμβόλιο... είναι της πλάκας, το λιγότερο, από άποψη αποτελεσματικότητας.

Δεν σου δίνει πλήρη ανοσία. Οπότε πρέπει να συνεχίσεις να φοβάσαι. Και εννοείται πως δεν μπορείς να γυρίσεις σε «κανονική» πραγματικότητα αλλά πρέπει να συνεχίσεις να φοράς μάσκες και τα λοιπά.

Σου λέει επίσης ότι η «ανοσία» αυτή διαρκεί 6 με 8 μήνες, που σημαίνει ότι μετά θα πρέπει να το επαναλάβεις.

Δηλαδή, αντί να βγάλουν ένα φάρμακο καλό για την αντιμετώπιση της αρρώστιας και τη σωτηρία των αρρώστων, έχουν βγάλει μια ουσία που πρέπει οι υγιείς να τη λαμβάνουν με σύριγγα σε τακτά χρονικά διαστήματα ενώ εξακολουθούν να βρίσκονται σε μια κατάσταση ανασφάλειας και φόβου.

Ποιος επωφελείται από κάτι τέτοιο; Μόνο αυτός που πουλάει τα εμβόλια και όσοι θέλουν να ασκούν έλεγχο επάνω στην κοινωνία.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτά τα προβλήματα – που είναι αρκετά μεγάλα προβλήματα από μόνα τους – έχουμε και τις παρενέργειες. Ήδη έχουν πεθάνει άνθρωποι από το εμβόλιο (29 στη Νορβηγία μέχρι στιγμής, 55 στις ΗΠΑ, 10 στη Γερμάνια, και ποιος ξέρει πόσοι άλλοι που μπορεί να αποκρύπτονται). Ήδη οι επιστήμονες από το Wuhan, όπου ξεκίνησε η πανδημία, λένε ότι τα εμβόλια όπως αυτό της Pfizer είναι επικίνδυνα – ειδικά για τα άτομα μεγάλης ηλικίας – και πρέπει να αποσυρθούν. Εκτός αυτών, έχουν παρουσιαστεί και άλλες παρενέργειες όπως παράλυση προσώπου.

Επίσης, το εμβόλιο τώρα μόλις κυκλοφόρησε. Προφανώς κανείς δεν ξέρει τι άλλο μπορεί να προκαλέσει, άμεσα ή μακροπρόθεσμα.

Το εμβόλιο της Pfizer είναι mRNA-based, που σημαίνει ότι κάτι κάνει στον γενετικό κώδικα του ανθρώπου, κάπως τον αλλάζει. Ό,τι κι αν είναι αυτό, δεν είναι κάτι που μπορείς να το προσπεράσεις επιπόλαια.

Ωστόσο, προσπερνάνε επιπόλαια και αυτό και όλα τα υπόλοιπα!

Συγνώμη, γιατροί, θυμάστε ότι έχετε δώσει έναν όρκο στον Ιπποκράτη να βοηθάτε τους ασθενείς, όχι να φαρμακώνετε τους υγιείς;

Τώρα, η γενική λογική σ’αυτή τη χώρα φαίνεται να είναι: Αφού τα αγοράσαμε τα μπουκαλάκια με το εμβόλια, πρέπει να τα κάνουμε, μην πάνε χαμένα, είτε είναι επιβλαβή είτε δεν είναι.

Ναι, καταλαβαίνω πως το άθλιο σύστημα υγείας έχει «μπουκώσει» αυτές τις μέρες. Νομίζετε όμως ότι αυτό είναι καλή δικαιολογία για να εξαναγκάζετε, έμμεσα ή άμεσα, όλους τους πολίτες αυτής της χώρας να βάλουν μέσα τους μια χυμική ουσία, αγνοώντας τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτό; Πώς ξέρετε ότι κάνετε καλό αντί για κακό; Αυτοί είναι η υπευθυνότητά σας ως γιατροί και ως επιστήμονες; Γιατί αν αυτή είναι η υπευθυνότητά σας τότε δεν είστε καλύτεροι από απατεώνες.

Το ίδιο το FAQ στο emvolio.gov.gr παραδέχεται ότι το εμβόλιο μπορεί να έχει διάφορες ανεπιθύμητες παρενέργειες.

Ωστόσο, δεν αναφέρεται στις πιο βαριές (πχ, θάνατος), ούτε λέει πως ουσιαστικά η ουσία είναι αδοκίμαστη και, άρα, μπορεί να κάνει οτιδήποτε που δεν το ξέρουμε ακόμα. Επίσης, τίποτα δεν γράφει για τα σχετικά με το mRNA.

Και ρωτάω τώρα εγώ: Γιατί ένας άνθρωπος που είναι υγιής να πάει να βάλει μέσα του αυτό το πράγμα και να νοσήσει; Επειδή κάποιοι κύριοι δεν μπορούν να φτιάξουν το σύστημα υγείας; Δηλαδή, το γεγονός ότι το σύστημα υγείας τους είναι τρύπιο και μπάζει από κάθε μεριά θα το πληρώσουν όλοι οι πολίτες αυτής της χώρας βάζοντας μέσα τους μια πιθανώς επικίνδυνη ουσία; Και, μάλιστα, σχεδόν δια της βίας;

Και αυτό συμβαίνει παγκοσμίως...

Μέχρι στιγμής έχουμε ακούσει ότι όσοι δεν θα κάνουν το εμβόλιο δεν θα μπορούν να ταξιδέψουν, δεν θα μπορούν να μπουν σε κλειστούς χώρους, δεν... δεν... δεν... Θα είναι φυλακισμένοι, γενικά. Και, το κερασάκι στην τούρτα, μπορεί να τους μπλοκάρουν και τον τραπεζικό λογαριασμό! Για φαντάσου... Ποια σχέση έχει ο τραπεζικός λογαριασμός του κάθε ανθρώπου με τη δημόσια υγεία; Καμία σχέση. Ξεκάθαρη τρομοκρατία.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει. Είναι ανήθικο αυτό που κάνουν και το ξέρουν.

Ο οποιοσδήποτε άνθρωπος σκεφτεί νηφάλια, χωρίς παράλογο φόβο κορονοϊού, βλέπει ότι κάτι ύποπτο συμβαίνει εδώ. Μια παγκόσμια απολυταρχική κατάσταση.

Οι γιατροί είναι οι πρώτοι που θα έπρεπε να αντιδράσουν. Δυστυχώς, οι περισσότεροι δεν το κάνουν. Ντροπή τους... Η δουλειά τους είναι να υπηρετούν τον άνθρωπο, όχι τα κέρδη των φαρμακευτικών και τον ύπουλο έλεγχο των κυβερνήσεων.

Αν κάποιος ενδιαφερόταν πραγματικά για την πανδημία, θα έπρεπε πρώτα να είχε βρει φάρμακο για όσους νοσούν. Το φάρμακο, ακόμα και με παρενέργειες, μπορεί να το πάρεις σε μια άσχημη κατάσταση – πάντα, φυσικά, με τη συγκατάθεση του ασθενούς – και είναι κατανοητό.

Το εμβόλιο το παίρνει ο υγιής και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι αδοκίμαστο και υπάρχει πιθανότητα να αρρωστήσει. Γιατί να το κάνει αυτό; Επειδή το έκανε ο Μητσοτάκης (αν όντως το έκανε), ή ο οποιοσδήποτε άλλος; Να το κάνει για να «βοηθήσει» το σύστημα υγείας; Δηλαδή, ο κόσμος θα βάζει εξαναγκαστικά, σε τακτά διαστήματα, μια χυμική ουσία μες στο σώμα του «για το καλό της υγείας»; Υπάρχει πιο φασιστικό και απάνθρωπο πράγμα από αυτό; Ίσως και να υπάρχει· αλλά σίγουρα είναι μέσα στα πιο φασιστικά και απάνθρωπα πράγματα.

Αν θέλουν κάποιοι, λοιπόν, πραγματικά να βοηθήσουν, ας βρουν φάρμακο για τον Covid-19 κι ας αφήσουν τα παραμύθια για το «εμβόλιο που θα μας σώσει»...

...το οποίο δεν είναι πραγματικά εδώ για να μας σώσει.

Σκέψου μόνο πόσα λεφτά θα βγάλει η Pfizer από τα 7.000.000 τουλάχιστον εμβόλια που σκοπεύει να πουλήσει στην Ελλάδα και μόνο. Αν υποθέσεις, εγώ σού λέω, ότι παίρνει 2 ευρώ από το κάθε εμβόλιο (που, μάλλον, παίρνει περισσότερα), θα βγάλει από την Ελλάδα 14.000.000 ευρώ. Και μετά, άλλα τόσα στους επόμενους 6 μήνες, και στους επόμενους 6 μήνες, και στους επόμενους 6 μήνες. Και πόσα ακόμα λεφτά θα βγάλει από όλες τις υπόλοιπες χώρες μαζί;

Είναι καταφανές ότι τα κίνητρα των φαρμακοβιομηχανιών δεν είναι και τόσο αλτρουιστικά. Αν έβγαζαν φάρμακο δεν θα είχαν τέτοια κέρδη, προφανώς. Άρα βγάζουν εμβόλιο.

Και υπάρχει η πιθανότητα (λέω χωρίς να το ξέρω) αυτό το εμβόλιο να είναι, εκτός των άλλων, εθιστικό. Δηλαδή, αν το κάνεις μία φορά, να πρέπει μετά να το ξανακάνεις, αλλιώς να αρρωσταίνεις. Αν συμβαίνει κι αυτό, τότε μιλάμε για κανονικές βιολογικές αλυσίδες με τις οποίες θέλουν να δέσουν τον κάθε άνθρωπο.

Όπως και νάχει, δεν μου μοιάζουν καλύτεροι από εμπόρους ναρκωτικών αυτοί οι τύποι.

Το εμβόλιο δεν το κάνω και κανένας δεν θα έπρεπε να το κάνει – και μόνο από αντίδραση. Οι μόνοι που θα έπρεπε να το κάνουν είναι όσοι πιστεύουν ότι κινδυνεύουν άμεσα από τον κορονοϊό ώστε το ρίσκο του εμβολίου να αντισταθμίζεται από το ρίσκο που παίρνουν καθημερινά.

Κατά τα άλλα, θα έπρεπε να έχει βρεθεί ένα φάρμακο που το παίρνει όποιος νοσήσει, με τη συγκατάθεσή του, και γίνεται καλά.

 

 

Επίσης . . .

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα, Ξανά


Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα. Εν μέρει, μου έδωσε έμπνευση να το γράψω κάποιος που ανέφερε κάτι σε ένα από τα σόσιαλ μύδια. Και λέω εν μέρει γιατί δεν χρειάζομαι ποτέ και πολλή έμπνευση για να γράψω για τη στίξη. Έχω μια σχέση αγάπης-μίσους μαζί της. Ξεκίνησα να γράφω ως τελείως άσχετος με τη στίξη, μην έχοντας ιδέα ποια θα μπορούσε ποτέ να ήταν η χρήση της άνω τελείας: ίσως ακόμα και του κόμματος. Έφτασα σε σημείο να νομίζω ότι έβαζα σωστά τη στίξη, αλλά απλά το νόμιζα μόνο. Και κατέληξα να συμπεράνω πόσο ανόητος είσαι όταν νομίζεις ότι «ξέρεις» τη χρήση της στίξης, και πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η στίξη. Αλλά όχι και στα πάντα. Υπάρχουν κι ορισμένα σταθερά πράγματα. Και υπάρχει και μια κάποια... αισθητική. Ναι, αισθητική.

Έτσι, γράφουμε τώρα συνέχεια του προηγούμενου άρθρου γιατί, πολύ απλά, το θεωρώ ενδιαφέρον να γράψω συνέχεια. Και έχει νόημα. Ακολουθήστε με...

Σχετικά με την παύλα μπορεί να υπάρξει ένα ερώτημα: Γιατί να μην κολλά επάνω στις λέξεις; Να, για παράδειγμα, δες τι γίνεται με όλα τα άλλα σημεία στίξης: κολλάνε επάνω στις λέξεις. Η παύλα γιατί να μην κολλά; Στο πηγάδι κατούρησε;

Το θέμα είναι το εξής: όλα τα άλλα σημεία στίξης (εκτός, ίσως, από το θαυμαστικό) είναι αρκετά παλιά. Η παύλα – εκτός αν κάνω τρομερό λάθος – είναι πιο πρόσφατη. Δεν υπήρχε παλιά. Και, παρότι ουσιαστικά συντακτικό σημείο στίξης (όχι σχολιαστικό, όπως το θαυμαστικό), είναι κάπως ιδιαίτερο, και έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Ακόμα και σαν να ήταν σχολιαστικό!

Η παύλα, σε κάποια κείμενα, μπορεί να βρεθεί να αντικαθιστά μέχρι και την τελεία, ή μπορεί να μπαίνει και μαζί με την τελεία. Ή όπου αλλού μπορείς να διανοηθείς. Πολλοί πιστεύουν, δε, ότι χρησιμοποιείται απλώς για να τονίσει την επόμενη λέξη, ή φράση: ή τη λέξη, ή φράση, που κλείνεται ανάμεσα στις παύλες.

Επικρατεί μια σύγχυση.

Αλλά, στην πραγματικότητα, σύγχυση δεν υφίσταται. Είναι συντακτικό σημείο στίξης, ουσιαστικά, όχι σχολιαστικό.

Όλα τα άλλα σημεία στίξης κολλάνε επάνω στις λέξεις, ναι. Αλλά κολλάνε ανεξαιρέτως (πλην της παρένθεσης) στο τέλος της λέξης, ποτέ στην αρχή. Κόμμα, τελεία, άνω τελεία, ερωτηματικό, θαυμαστικό... τα έχετε δει ποτέ στην αρχή; Πάντα στο τέλος κολλάνε.

Και ρωτάω τώρα: Η παύλα πού κολλάει; Στην αρχή, ή στο τέλος;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Οκτωβρίου (21/10)


Sanjulián (τέχνη) & Rudolf Kalvach (παράξενες κάρτες – 1907) & Hannah Flowers (τέχνη) & Το σπίτι που εξαφανίστηκε & Michael Kaluta (τέχνη) & Οι εικονογράφοι του Poe & Η γηραιότερη χελώνα της γης (αθάνατη;) & 221 Camera Obscuras & Infinite Jungle (στον browser σας) & Robin F. Williams (τέχνη) & Rottweilin (τέχνη) & Στα ίχνη των Shonokin (του Manly Wade Wellman) & Κόμιξ με τον Elric (1970) & περισσότερα στο LinX

 

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ παύλα


Σε ελληνικά κείμενα (λογοτεχνικά και μη) είναι αρκετά συχνό να συναντήσουμε το εξής συντακτικό φαινόμενο το οποίο θα δείξω με ένα απλό παράδειγμα γιατί έτσι είναι πολύ πιο εύκολο:

Οι καβαλάρηδες έρχονταν μέσα από το λιόγερμα, πάνω από τους λόφους –μια ντουζίνα φιγούρες σε ψηλά άλογα, γκρίζα και λευκά, με μανδύες να τινάζονται πίσω τους–, αλλά δεν είχαν προσέξει ότι στο κατόπι τους ήταν τέσσερις απειλητικές κατάμαυρες σκιές...

Αυτό το κείμενο μοιάζει καλό, γενικά· και είναι, ουσιαστικά. Αλλά προσέξτε πώς χρησιμοποιούνται οι παύλες. Σαν παρενθέσεις! Η πρώτη παύλα κολλάει επάνω στο μια και η δεύτερη (που κλείνει την παρένθεση) κολλάει επάνω στο τους· και μετά απ’αυτή τη δεύτερη παύλα έρχεται κι ένα κόμμα.

Εδώ το πρόβλημα είναι διπλό.

Πρόβλημα πρώτο: Γιατί οι παύλες να κολλάνε επάνω στις λέξεις σαν να είναι παρενθέσεις; Η παύλα δεν είναι παρένθεση· είναι τελείως διαφορετικό σημείο στίξης.

Πρόβλημα δεύτερο: Τι δουλειά έχει το κόμμα μετά την παύλα; Δεν έχει καμία δουλειά εκεί· η παύλα, κανονικά, το αντικαθιστά. Δεν είναι παρένθεση.

[Συνέχισε να διαβάζεις]